نقدی درباره لغت تجربه نگاری

هوالخالق

این بار به لغت "تجربه نگاری" انتقادهایی خواهم کرد.

 

در یک تعریف عمومی تجربه نگاری تداعی کننده "نوشتن تجربه" است. اما آیا نگارش تجربه تنها راه ثبت تجربه است؟ آیا نوشتن تجربه بهترین راه مستندسازی تجربه است؟ آیا می توان به همه خبرگان سازمان توصیه کرد که تجربه نگاری کنند؟

بدون شک باید گفت که نمی توان همه خبرگان سازمان را مجاب به "نوشتن تجارب" کرد. دلایل این سخن عبارتند از:

1- برای خبرگان سازمانی بالاخص کسانی که کارهای ستادی نکرده اند و در طول خدمت خود زیاد اهل نوشتن نبوده اند عملا تاکید بر روی تجربه نگاری موجب کاهش انگیزه آنها برای مشارکت در فرآیند ثبت تجربه می شود. زیرا در دیدگاه چنین افرادی نوشتن یکی از سخت ترین کارهاست.

2- کم نیستند خبرگانی که دارای مهارت های نوشتاری قوی نبوده و بر همین اساس نمی توانند محتواهای ارزشمندی را در فرم های ثبت تجربه وارد کنند. به عنوان مثال، یکی از سختی های کار نوشتن تجارب برای خبرگان، این مقوله است که "از کجا و چگونه شروع کنیم؟" اگرچه مهندسان دانش تلاش می کنند با توضیحات تکمیلی خبرگان را هدایت کنند اما نوشتن بدون تمرین برای خبرگان با دشواری هایی همراه است

3- فرم های ثبت تجربه مورد استفاده در تجربه نگاری از دیدگاه "طراحی واسط کاربری" دارای نقص هایی هستند که گاها موجب سردرگمی خبره می شوند.

 

بنابراین باید تاکید داشت که عوامل زیر می توانند بر روی انتخاب روش ثبت تجربه موثر باشند:

1- ویژگی ها و محدودیت های پروژه

2- شخصیت، نقش سازمانی، مهارتها و توانایی هایی فرد خبره

3- نوع دانش

4- توانایی ها و مهارت های مهندس دانش

 

/ 2 نظر / 48 بازدید
سیاوش

سلام وبلاگ جالبی دارید. ممنون میشم به ما هم سری بزنید.

خشایار جهانیان

جندین سال است که افراد را از به کارگیری عباراتی مانند تجربه نویسی، دانش نویسی و ... بر حذر می دارم. این نگاه سهل انگارانه باعث شده مصنوعاتی تولید شود که فاقد Context، روابط معنایی و تجزیه تحلیل کافی باشد و اصولا کاربردی در مدیریت دانش نداشته باشد. خوشحالم که با ظرافت و زیبایی به این نکات اشاره کردید. یک فرم، آن هم یک فرم استاتیک، آن هم فارغ از هر فرآیند، و اتصال به دیگر سرویس های سازمان، اساسا ابزاری بی معنی برای Capture کردن دانش است. برخی از سازمان هایی که ما با آن ها کار می کنیم به خوبی این پرتگاه های غیرحرفه ای را پشت سر گذاشته اند، اما متاسفانه شرکت های مشاور هم چنان در سهل انگاری به سر می برند.