سیستم لجستیک دانش؛ بحثی نو در سیستم های مدیریت دانش

هوالجواد این بار از "آینده ای دور برای سیستم های مدیریت دانش" می نگارم.

یکی از چالش های مهم در سیستم های مدیریت دانش شیوه دسترسی به دانش است. بطورکلی برای دسترسی به دانش موردنیاز می توان دو رویکرد داشت:

(الف) کسی که به دانشی احتیاج دارد به دنبال آن برود و آن را بیابد

(ب) دانش موردنیاز بطور پیش کنشانه (Proactively) برای شخص تامین شده و تحویل وی داده شود.

معمولا سیستم های مدیریت دانش سنتی برمبنای رویکرد اول هستند. یعنی کارکنان دانشی در سازمان با استفاده از موتورهای جستجو یا پورتال های وب در میان انبوه دانش های سازمانی به دنبال دانش موردنیاز خود می گردند. تمام سیستم های نرم افزاری مدیریت دانش در کشور ایران از این دست سیستم ها می باشند. اما سیستم های لجستیک دانش علاوه بر پشتیبانی از رویکرد اول، امکانات رویکرد دوم را نیز فراهم می کنند. یعنی این سیستم ها با تشخیص اتوماتیک نیازمندی های شخص، دانش موردنیاز وی را تشخیص داده و آن را برای این شخص مشخص ترابری می کنند. لذا با توجه به این نکته لجستیک دانش بصورت زیر تعریف می شود.

سیستم لجستیک دانش دانش موردنیاز را از منابع دانشی قابل در دسترس اخذ کرده و پس از یکپارچه سازی این دانش اخذ شده، آن را به شخص صحیح (Right Person) در زمینه صحیح (Right Context) و در زمان و مکان صحیح (Right Time & Right Location) و با هدف صحیح (Right Purpose) منتقل می­کند. تجمیع این فعالیت های وابسته به هم با عنوان لجستیک دانش معرفی می شود. اگرچه یک سیستم لجستیک دانش یک سیستم مدیریت دانش کامل نیست اما قابلیت گسترش به یک سیستم مدیریت دانش کامل را دارد (البته اگر سیستم مدیریت دانش کامل مصداق عینی در دنیای سازمانها داشته باشد!)

فکر می کنم در پارادایم دانش محوری و رونق اقتصاد دانشی و ورود به گرید دانش لجستیک دانش آرمان سیستم های مدیریت دانش است

/ 0 نظر / 10 بازدید